3.1 De droomtijd volgens de aboriginals

Alles hangt met elkaar samen
In onze westerse wereld geven we de voorkeur aan een materialistische en wetenschappelijke kijk op de wereld. De Aboriginals daarentegen, zien het leven vanuit een spiritueel oogpunt. Volgens de Aboriginals hangt alles met elkaar samen: het landschap, de dieren, het weer, het gedrag van de mens en ook het voedsel dat we eten. Hier gaat ook het verhaal van Gaia en het aardedier over dat je hoofdstuk 4 van deze cursus in zeven delen kunt lezen en beluisteren. Omdat de natuur de basis is voor de Aboriginal cultuur, zien zij het dan ook als een belangrijke taak om hier goed voor te zorgen. 

De Droomtijd
In het verhaal van Gaia en het aardedier speelt de tijd dat Gaia in haar droomtijd verkeert, een grote rol. Voor de Aboriginals is de Droomtijd het tijdperk waarin de aarde en de mensheid zijn ontstaan. Het is de periode waarin de ‘voorvaderlijke wezens’ als het ware met hun bezielende energie de natuur schilderden en vorm gaven. Omdat de aboriginals geen gebruik maakten van geschreven taal, werden hun inzichten in de werking van de natuur mondeling door mythen overgebracht. Zou het zo zijn dat Gaia in haar droomtijd contact heeft gemaakt met deze voorvaderlijke wezens?

De schepping als continue proces
De aboriginals zien de schepping als een continue proces, niet beperkt tot een eenmalige gebeurtenis die langgeleden plaatsvond. Ze kennen geen woorden voor verleden of toekomst, maar denken alleen aan een altijd aanwezig nu.  Ze beschouwden alle bewoners van onze planeet als onderling verbonden tot een enorme keten van wezens die de aardbol omvat. Aboriginals geloven dat zij tijdens het slapen teruggaan naar de oorsprong van de schepping, maar ook dat de ziel van iemand die overleden is terug gaat naar de Droomtijd. De verhalen van de Droomtijd worden onder andere uitgedrukt door middel van muziek en (rots)schilderingen. 

Geheime verhalen
De Droomtijd wordt overgedragen aan de hand van de Dreamings; verhalen die verband houden met de vorming van het landschap.  Deze verhalen worden overgedragen van vader op zoon en van moeder op dochter en ieder verhaal wordt beheerd door een individu of door groepen. De meeste verhalen van de Droomtijd zijn strikt geheim en zijn uitsluitend bekend aan ingewijden van de Dreaming. Landschappen verbonden met deze verhalen behoren daarom toe aan familiegroepen en worden daarin weer onderverdeeld aan individuen. Zou Gaia met die opdracht teruggekomen zijn naar de Dagrealiteit? Om ons een verhaal te vertellen?

Prekoloniale kunst
De patronen die zo kenmerkend zijn voor Aboriginal kunst, kun je zien als een taal die gebruikt wordt om de verhalen van de Droomtijd uit te beelden. Men heeft het dan ook over   scholen in de prekoloniale Australische kunst. Dit zijn geen scholen van groepen kunstenaars met gezamenlijke ideeën, maar groepen kunstenaars die uit dezelfde Dreamings hun inspiratie putten.

Overdracht aan de volgende generatie
Het grootste verschil met de westerse kunst, is dat de traditionele kunst uitsluitend gemaakt wordt om de verhalen van de Droomtijd te vertellen en door te geven aan volgende generaties. Lichaamsschilderingen worden gemaakt ten behoeve van rituelen waarin gebeurtenissen uit de Droomtijd worden nagespeeld. Zandmozaïeken worden op de grond vervaardigd en bekeken, of beter gezegd beleefd, door er op rituele wijze doorheen te zingen en dansen. De schilders van centraal Australië vervaardigen hun werken om die reden horizontaal en niet op een ezel.

Shopping Cart
Scroll naar top